De volgende groepen geneesmiddelen worden ingezet bij de behandeling van botontkalking:

• Calcium en vitamine D
  zijn de basis voor de behandeling en preventie. Calcium is het belangrijkste bestanddeel van de botten. Vitamine D bevordert de opname van calcium uit de voeding, ondersteunt de absorptie ervan in de botten en verbetert de spierfunctie.
• Bisfosfonaat
  remt de cellen die verantwoordelijk zijn voor de botafbraak. De botafbraak wordt vertraagd en de botmassa neemt toe. Zo kan een aanzienlijke daling van het risico op verdere breuken in de wervelkolom en ledematen worden bereikt.
• Selectieve oestrogeenreceptormodulatoren (SERM)
  De belangrijkste oorzaak voor osteoporose bij vrouwen is de afwezigheid van het hormoon oestrogeen na de overgangsjaren. Zonder oestrogeen wordt de botmassa sneller afgebroken. Toediening van oestrogeen bestrijdt weliswaar de botafbraak, maar verhoogt tegelijkertijd het risico op borstkanker en hart- en vaatziekten. Daarom wordt dit niet aanbevolen voor de behandeling van osteoporose. Oestrogeenreceptormodulatoren werken op de bindingsplaatsen van oestrogeen in de botten, maar niet op die van de borst en baarmoeder en kunnen daarom worden gebruikt voor de behandeling.
• Calcitonine
  is een hormoon dat in de schildklier wordt geproduceerd. Het beperkt de efflux van calcium en fosfaat uit de botmassa. Het zorgt bovendien voor een verhoogde opname van beide stoffen in de botten. Calcitonine werkt net zo als de hormoonvervangingstherapie met oestrogeen en is daarom bruikbaar als oestrogenentherapie niet mogelijk is. Het middel wordt ook gebruikt bij mannen.
• Pijnstillers
  Een breuk veroorzaakt pijn. Met name de wervellichaamfracturen die vaak voorkomen bij osteoporose tasten de beweeglijkheid aan. Daarom moet ook de pijn met doeltreffende medicamenten worden behandeld. Een rugorthese ondersteunt de behandeling met pijnstillers door de getroffenen wervellichamen te ontlasten.
• Fluoride
  wordt reeds lang gebruikt bij de behandeling van osteoporose. Het wordt opgenomen in de botten en zorgt daar voor een hogere botdichtheid, nog meer in de wervelkolom dan in de andere botten. Een behandeling met fluoride mag niet langer dan drie jaar duren.